Czy Maryję Niepokalaną można nazwać monstrancją Jezusa? Czy można czcić Jezusa w monstrancji w kształcie figury Maryi? Ta mała książeczka wyjaśnia nam głęboką teologię kaplicy Wieczystej Adoracji w Niepokalanowie. O książce o. Ignacego Kosmany OFMConv „Niepokalana Monstrancja Jezusa” – pisze Maria Patynowska.

Niepokalanów to dziś wspaniałe sanktuarium maryjne, do którego przez cały rok podążają pielgrzymi. Bardzo tam brakowało miejsca Wieczystej Adoracji Najświętszego Sakramentu, w którym można by przebywać z Jezusem sam na sam przez całą dobę. Niedawno, w jednym z bocznych pomieszczeń Bazyliki, powstała tam taka właśnie kaplica. Nie jest to jednak tylko kaplica z monstrancją, do której przywykliśmy w innych miejscach, ale bogata w symbole kompozycja, stanowiąca element większego światowego zamysłu. Podobne kompozycje zdobią Światowe Centra Modlitwy o Pokój, których docelowo ma być dwanaście, tak jak jest 12 Gwiazd w Koronie Maryi Królowej Pokoju. Powstały dotychczas w Betlejem w Izraelu, Oziornoje w Kazachstanie, Medjugorie w Bośni i Hercegowinie, Jamusukro na Wybrzeżu Kości Słoniowej, Namyang w Korei Południowej i Kibeho w Rwandzie. Siódme Centrum powstaje w Dagupan na Filipinach. Niepokalanów jest ósmym Centrum. Kompozycja ta została poświęcona przez Papieża Franciszka na specjalnej audiencji.

Monstrancja z Niepokalanowa posiada w swoim centrum figurę Maryi Niepokalanej, taka jaką szczególnie kochał św. Maksymilian Maria Kolbe. Jest to Maryja z Cudownego Medalika, która w swoim sercu zawiera Najświętszy Sakrament. Oświetlona jest przenikającym ją źródłem światła. Kompozycja zrobiona jest ze srebra i przezroczystych materiałów; rzeźbiona w ten sposób, że rzucone na nią kolorowe światła stanowią świetlne widowisko. Całość bardzo podoba się pielgrzymom, którzy godzinami się w nią wpatrują. Zakonnik z Niepokalanowa, autor: o. Ignacy Kosmana OFMConv autor książki tak nam objaśnia teologię dzieła:

„Matka człowiecza to najpiękniejsza z niewiast. […] porodziła wierzących – chrześcijan, dziedziców Królestwa, dzieci Boże. Dlatego też od wieków rozpoczynają oni każdą rozmowę niezmiennie od słów: Ojcze nasz i Zdrowaś Maryjo. […] Jej wielkość zbudowana jest bowiem jakby na dwóch filarach dogmatów stworzonych przez teologów i zatwierdzonych oficjalnie oraz podanych do wierzenia przez Kościół. To Niepokalane Poczęcie i Wniebowzięcie. Na nich opiera się cała wielkość i piękność Maryi, cała Jej świętość i miłość, która wiodła Ją od Nazaretu przez Betlejem, Kanę Galilejską aż na Golgotę. Zawsze była blisko człowieka. Blisko swego dziecka. Każdego – i Tego, którego nazwano Synem Najwyższego, i tego, które żyjąc pośród zepsutych i przewrotnych ludzi, jest niczym gwiazda rozświetlająca przestworza, niczym lampa stojąca na stole oświecająca wszystkich, którzy się doń zbliżą.”

Wraz z otwarciem kaplicy wydano te niewielka publikację stanowiąca rodzaj modlitewnika, zawierającego też wstęp opowiadający o całym światowym projekcie. Autor cytuję pisma św. Maksymiliana, który od początku tworzenia Niepokalanowa myślał o nim, jako o miejscu intensywnej modlitwy. W tej publikacji podoba mi się też to, że teologiczne myśli są poparte cytatami z Pisma Świętego, zgodnie z metodologią wskazywaną przez Ojców Kościoła.

Najważniejszym elementem książki są rozważania służące jako pomoc do adoracji. Autor pisze: „Niech więc te rozważania będą niepokalanym światłem na stołach naszych domów, rodzin, naszej Ojczyzny. Naszych serc dziecięcych. To światło nie oślepia. Światło Maryi rozjaśnia, oświeca, zapala, rozpłomienia do miłości – miłości, która zakrywa nasze grzechy. Matko Pięknej Miłości – módl się za nami!”

Następnie pojawiają się twórcze rozdziały, których ilość nawiązuje do ilości gwiazd wokół głowy Maryi. Gwiazdy te nawiązują do księgi Apokalipsy, pod której koniec, w rozdziale 12, ukazuje się na niebie znak Niewiasty ubranej w słońce, na której głowie znajduje się świetlista korona. Niewiasta ta rodzi Dziecię, w którym chrześcijanie symbolicznie widzą Jezusa, oraz pokonuje smoka. Rozważań o Maryi jest w tej książce dwanaście, a ich tytuły nawiązują do zamysłu wielkiego teologa i czciciela Maryi św. Bernarda. Dwanaście przywilejów Maryi według niego to : „Przywileje nieba – Przywilej Niepokalanego Narodzenia Maryi, Przywilej Pozdrowienia Anielskiego, Przywilej Zstąpienia Ducha Świętego, Przywilej Niepokalanego Poczęcia Jezusa, Przywileje ciała – Przywilej dziewictwa doskonałego, Przywilej płodności bez naruszenia dziewictwa, Przywilej ciąży bez dolegliwości, Przywilej bezbolesnego porodu, Przywileje Serca – Przywilej łagodności wstydliwości, Przywilej pobożności pokory, Przywilej wielkoduszności wiary, Przywilej męczeństwa Serca. To wspaniałe, że otrzymujemy taką pomoc w modlitwie.

Maria Patynowska

O. Ignacy Kosmana OFMConv, Niepokalana Monstrancja Jezusa, Wydawnictwo Ojców Franciszkanów. Niepokalanów 2019 .

Udostępnij